Amstelveen,
03
augustus
2018
|
20:27
Europe/Amsterdam

Overlijden Hannie van Leeuwen

Op 1 augustus 2018 is Hannie van Leeuwen op 92-jarige leeftijd overleden. Hannie van Leeuwen was vanaf 1980-1995 bestuursvoorzitter van de SVB. In een artikel in de NRC vertelt ze over deze tijd: "Daar was ik helemaal op mijn plek. Zaken waar ik me al mijn hele leven mee bezighield, zoals de AOW, werden daar uitgevoerd.”

De SVB dankt Hannie van Leeuwen voor alles wat zij voor de SVB betekend heeft.

 

 

Piet Schaafsma, tot 2002 president-directeur van de SVB, schreef een in memoriam:

 

 

IN MEMORIAM

HANNIE VAN LEEUWEN BESTUURSVOORZITTER SVB 1980 – 1995

Hannie, voorzitter in een voor de SVB in meerdere opzichten bijzondere tijd.

Gedurende de hele periode was de SVB een ZBO, Zelfstandig Bestuursorgaan. Een ZBO, bestuurd door een tripartite bestuur werknemers, werkgevers en kroonleden. Per sector drie in getal, met daarnaast als tiende lid de onafhankelijke voorzitter. De minister van SoZaWe vaardigde naar het bestuur een waarnemer af. Het bestuur legde aan een toezichthouder, de Sociale Verzekeringsraad, later het College Toezicht Sociale Verzekeringen, verantwoording af. De zelfstandigheid bleek uit het feit dat het bestuur zelf het organisatiebeleid bepaalde, zelf de premies AOW, AWW/ANW en AKW vaststelde. Natuurlijk werd de inhoud van de regelingen wel bepaald door het parlement. Het bestuur stelde ook jaarlijks de eigen organisatiebegroting vast.

Deze situatie vergt van de voorzitter, zowel naar het eigen bestuur als ook naar de buitenwacht van toezicht en minister, een voortdurende balanceer-act. Hannie was daarvoor door haar persoonlijkheid en politieke ervaring geknipt.

In al die jaren dat ik als president-directeur haar heb meegemaakt is het nooit voorgekomen dat noodzakelijke besluiten niet of te laat werden genomen. Minutieus bereidde zij bestuursvergaderingen voor. Tweewekelijks overlegde zij met mij over de lopende zaken en de komende agenda. Altijd had zij alle stukken door en door gelezen. Nooit werd zij in bestuursvergaderingen verrast door voor haar onbekende standpunten uit de bestuursgroeperingen. Waar nodig overlegde zij vooraf.

Hannie, het toppunt van preciesheid en zorgvuldigheid.

En dat was ook nodig, want de periode van Hannie was er voor de SVB één van grote verandering.

Midden jaren tachtig: de fusie met de Raden van Arbeid, meer dan twintig zelfstandige uitvoeringsorganisaties van sociale zekerheid. Het overleg met de voorzitters ervan, de grote tegenstand. De positiebepaling, de samenspraak met de minister over wetgeving en tijdspad. En de interne voorbereiding. Dit alles vroeg om een duidelijke visie, een heldere lijn en een grote gevoeligheid en een groot oplossingsvermogen. Hier was Hannie in haar element.

De na de fusie volgende reorganisatie en omvorming tot SVB -nieuwe stijl- volgde zij nauwgezet, zonder zich te mengen in het feitelijke reorganisatieproces. Hannie gaf de ruimte, op conditie dat zij bij problemen tijdig werd geïnformeerd. Ook dat was Hannie, vertrouwen geven en kunnen overlaten.

In dezelfde periode maakte de SVB een andere cruciale verandering door: de automatisering van de werkprocessen AOW, AWW/ANW en AKW. Begin jaren tachtig was de SVB in feite nog een geheel “papieren” organisatie. Alleen periodieke de betalingen liepen via een door ponskaarten gestuurde verwerking. Alle mutaties werden handmatig gedaan.

Twee dingen waren duidelijk: én er moest worden geautomatiseerd én het was een voor de SVB totaal onbekend traject.

Voor Hannie was er geen twijfel: aan de slag met volledige steun van het bestuur. Let wel: het bestuur was een volledig verantwoordelijk bestuur, geen toezichthoudend. Alle falen zou dus ook rechtstreeks op het bestuur en zijn voorzitter neerslaan. Desondanks: “wat moet, dat moet. Informeer ons, neem ons mee in het proces, wees eerlijk over de problemen, maar wij gaan met jullie op weg”.

Hannie was ook een mensenmens. Bij bijzondere gebeurtenissen was zij altijd aanwezig. Jubilea, afscheiden van mensen met wie zij contact had, ze was er altijd. Bij het jaarlijkse diner van directeuren en afdelingshoofden. Nooit liet zij verstek gaan. Belangstelling voor de organisatie en de mensen daarin gingen hand in hand. En bij het jaarlijkse bestuursdiner was het grand dessert een must: Hannie straalde.

En zoals zij naar binnen keek, keek zij ook naar buiten. De SVB vertegenwoordigen was standaard. Wat niet vanzelfsprekend was, was dat zij dat ook deed in internationaal verband. Bij de driejaarlijkse vergaderingen van de International Social Security Association was zij altijd aanwezig. Een trouw bezoeker van alle relevante overleggen. Zij miste geen bijeenkomst en kon zich stierlijk ergeren als zij vaststelde dat niet iedere congresganger even consciëntieus was.

Hannie, door en door gedreven, loyaal aan mens en organisatie, een neus voor problemen, maar dan ook voor de oplossing.

Een reus van een voorzitter, op de juiste plek en tijd.

P.A. Schaafsma

Voormalig president-directeur.