Amstelveen,
05
februari
2018
|
12:58
Europe/Amsterdam

Blog: van Jeugdwet naar WMO budget: hoe kan het makkelijker?

Garage de Bedoeling bij ministerie van VWS

Garage de Bedoeling is een platform voor en door medewerkers van de SVB om uitvoeringsdilemma’s te bespreken. Het platform is onderdeel van een bredere beweging binnen de SVB, om te werken aan de Bedoeling. Deze beweging nodigt SVB medewerkers uit om het maatschappelijk effect van de SVB te vergroten. Met organisaties zoals het UWV en CAK en gemeenten werkt de SVB daarom al veel samen. Daardoor worden klanten sneller en waar nodig meer op maat geholpen. De SVB wil deze samenwerking met meer organisaties aangaan om zo haar maatschappelijk effect te vergroten. Bijvoorbeeld met pilots op het gebied van schuldenproblematiek.

Blog Tjitske Nieboer

We hebben al ‘een heel aantal auto’s gerepareerd’ in de Garage de Bedoeling. We hebben al veel reparaties gehad die iets te maken hadden met de sociale regelingen die wij uitvoeren. En, zo zoetjes aan rijden ook de auto’s van het PGB-domein de garage in. Op 29 januari is bij het Ministerie van VWS een Garage georganiseerd. De eerste kennismaking met de Garage voor beleidsmedewerkers van VWS, de vereniging Nederlandse gemeente (VNG) en een paar gemeenten. Er ligt een casus die meerdere partijen raakt en dat maakt de Garage voor mij nóg interessanter. De casus leek zelf ook eigenlijk best simpel: een kind met een PGB uit de Jeugdwet wordt 18 jaar en haar Jeugdwet PGB eindigt daarom en er moet een Wmo budget worden aangevraagd. De zorgvraag blijft hetzelfde, de budgetverstrekker blijft hetzelfde, de zorgverleners blijven hetzelfde. En toch moeten alle vijf zorgcontracten opnieuw worden ingevuld, ondertekend en opgestuurd. Huh? Is dat de bedoeling? Op ’t eerste gezicht denk je dus dat dit niet waar kan zijn; dit moet anders kunnen!

Elke zeester telt

Tijdens de garage bleek dit toch lastig. Niet geheel verrassend want zo’n proces ontstaat niet zomaar. Allereerst blijkt dat het vrij weinig voorkomt dat de zorg precies hetzelfde blijft bij een overgang van Jeugdwet naar Wmo. Voor de SVB lijkt dat zo omdat wij maar twee zorgfuncties registreren. Maar de gemeente gebruikt er veel meer die wij niet zien. Dus deze casus is best uitzonderlijk. Dit is voor de aanwezigen meteen de aanleiding om ons hardop af te vragen of we hier onze tijd aan moeten besteden. Ik vind van wel. De casus ligt er, dus de situatie komt wel degelijk voor. Het geeft ons de gelegenheid om voor die ene klant de dienstverlening te verbeteren. Samen met mijn collega’s noemen we dat vaak: ‘elke zeester telt’: je kunt niet alle zeesterren op het strand redden, maar iedere zeester terug in de zee is meegenomen.

Gelukkig denken de anderen er ook zo over dus de zoektocht naar de oplossing gaat verder. Dan lopen we tegen een ander obstakel aan: het IT-systeem. Nog niet alle samenwerking tussen de partijen is mogelijk binnen het huidige IT systeem. Maar dat is geen reden om verbeteringen in de wachtstand te zetten. Gelukkig komen we tot een oplossing: een nieuw formulier waarmee een zorgcontract eenvoudig kan worden omgezet van Jeugdwet naar Wmo. Toch weer een formulier. Ja, want we stellen vast dat er iets wezenlijks verandert, namelijk de wet. Dat is dan voor de klant minder relevant maar voor de gemeente is de Jeugdwet een andere wereld dan de Wmo. En dat betekent dus opnieuw beoordelen en goedkeuren.

Op de terugweg in de trein constateren we dat vanuit de klant denken voor ons logisch is, maar dat we ons om tot oplossingen te komen flink moeten vastbijten. Niet alles is zomaar te veranderen. Dat vind ik jammer. Dus zetten we ons volledig in om te realiseren wat wel kan Dat is toch een stap in de goede richting.